Cogito, ergo sum is voor mij de enige onbetwistbare waarheid. En dat ik illusies heb die ik waarnemingen noem.
Al het andere moet ik maar aannemen.
Dan neem ik aan dat mijn waarnemingen hooguit schaduwen zijn in de grot van Plato.
Dat sommige van die schaduwen herhaaldelijk en voorspelbaar gedrag vertonen,
Dat sommigen daarvan zich gedragen alsof ik één van hun ben, die andere waarnemingen met mij delen.
Daarover maken ze afspraken zoals: een vogel die zwart is en krast noemen we een raaf. (Dan kan een witte raaf dus niet bestaan)
Dat noemen we definities. Die zijn arbitrair, zinloos erover te twisten. (Dat gebeurt overigens wel en op grote schaal. Miljoenen zijn gesneuveld, bijvoorbeeld, om de vraag of God zijn zoon heeft laten kruisigen of dat Mohammed zijn profeet is)
Wetenschappelijk onderzoekers zoeken naar de wisselwerking tussen gedefineerde begrippen, waarbij ze definities ook wel s bijwerken.
Maar in the end zijn het allemaal illusies - zoeken zij naar patronen in de ruis, zoals wolken wel s op een smurf kunnen lijken
Geen opmerkingen:
Een reactie posten