Een debatje over mensen die ideeen krijgen, die ze verspreiden of die ze afkraken.
Ideeen krijgen we allemaal. Ze zijn niet te controleren. Soms flappen we ze eruit. Dat is de geboorte van het idee in een sociale context.
Een wild idee krijgen is te vergeven. Het risico om het uit te flappen is laag. Bovendien kun je het ook weer inslikken. "Het was maar een idee."
De luisteraar kan het idee overnemen of niet. Of hij kan het afkraken.
Wie een idee afkraakt staan zeer vele argumenten ter beschikking. Er circuleert daarvoor een lijstje van "28 ideakillers". Hzij neemt net zo veel risico als degene die niet in een vliegtuig stapt omdat het wel eens neer kan storten. Heel veilig dus. En een beetje laf.
Maar wie het overneemt en verder uitdraagt is de held. Hzij neemt sociaal gezien een groot risico. Want of een idee goed is kunnen we van te voren niet weten. En succes heeft vele vaders, maar mislukking is een wees.
Aanbevolen post
Mijn politieke programma op 1 A4-tje
Als Geert het kan, kan ik het ook, dacht ik, dus: Samenleven is het alternatief voor ieder-voor-zich-met-het-recht-van-de-sterkste-als-ge...
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
-
Reconstructie ( Veritasium zei dat) Maupertuis zei: Action (de beweging van een deeltje via een pad van een vast punt in de ruimte s ...
-
Lucht weegt 1,29 kg/m 3 , bij normale omstandigheden. Water weegt 1000 kg/m 3 Als je lucht maar genoeg samenperst, verder dan tot 1,29/1...
-
Wat is het gemiddelde windvermogenaanbod op een locatie? En welke effectieve windsnelheid past daar bij? De kinetische energie van ee...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten