09 augustus 2017

Mijn voorrecht

Ik houd mijn ogen wijd open en prijs mij gelukkig geboren te zijn als mens (witte man nog wel), met een gezonde prefrontale cortex, in het toen al overdadig welvarende Nederland, 3 weken nadat de gasbel in Slochteren aangeboord werd, die we naar verwachting net als ik mijn oogjes sluit leeggetrokken hebben, waarbij ik na afloop van een gelukkig en zorgeloos leven ook nog getuige mag zijn van HET spektakel in de menselijke geschiedenis: haar zelfvernietiging!

08 augustus 2017

pubers

Je pubers staan voor de generale repetitie voordat hun eigen leven hard wordt. Ze moeten hun kracht kennen.
Als sparring partner kiezen ze degene die ze het meest vertrouwen. Jou dus. Dat is het compliment.

Ze weten feilloos je zwakste plek te vinden. Daar pakken ze je. Juist om je tot het uiterste te tergen.
Ook voor jou is het een leerzame periode. Je wordt op je zwakste plek gewezen en ook jij kunt (nog eens) oefenen die te verdedigen.
Ook jij kunt je sparring partner vertrouwen. In beginsel.

Want het gaat wel hard tegen hard. Dat de relatie goed blijft is -biologisch- van ondergeschikt belang. Blijf er boven staan, zorg dat die niet sneuvelt.

27 juli 2017

bevolkingsexplosie

cultuurverandering

In het voorwoord van een relevant boek (ja, welk?) schreef Herbert Simon over een experiment van 2 identieke groepen die de zelfde taak moesten verrichten. De ene was centraal georganiseerd, de ander niet. Met twee culturen tot gevolg waarvan de ene duidelijk effectiever was dan de ander.

Gaande de proef werden de leden één voor één omgeruild, totdat ze weer de oorspronkelijke samenstelling vormden. Na afloop bleek dat de cultuur van de groepen echter ongewijzigd bleef, ondanks dat iedereen het verschil in effectiviteit had ervaren.

Dit suggereert dat je cultuur wel kùnt veranderen, namelijk door een frisse organisatie ernaast op te zetten en de mensen daar geleidelijk naar over te plaatsen

https://www.facebook.com/greald/posts/10214093869521877:0

30 mei 2017

de held, de kampioen en de lafaard

Vechten, vluchten of schuilen. Dat zijn de ingebakken strategieën die we ter beschikking hebben als reactie op angst. Het zijn de opties waar we kunnen uit kunnen kiezen. Dat kiezen doen we onderbewust; daar horen sapjes bij in de bloedstroom - hormonen en zo. En emoties die dat sturen.

Een heel sterk sapje dat bij angst de bloedstroom ingepompt wordt is adrenaline. Dat zet van alles in beweging maakt je sterk, snel en alert. Het roept euforie op.
Adrenaline is heel handig om te vechten of te vluchten als er een draak opdoemt.

Als we kiezen voor vechten, en het gevecht winnen, dan hebben we de draak verjaagd of verslagen. De euforie giert nog door de aderen en we voelen ons fantastisch en trots. We zijn helemaal de Held!
Als we kiezen voor vluchten, sneller zijn dan de draak en hem hebben ontlopen zijn we ook in extase. Wie doet je wat? We zijn de Kampioen!

Maar als we kiezen voor schuilen, dan moeten we de adrenaline onderdrukken. Iets verstijft en verlamt ons. Al zouden we willen - we kunnen niet in beweging komen. Als de draak ons niet heeft opgemerkt en weer is verdwenen voelen we ons slap en futloos. We staan na te trillen op de benen. 
Geef het een naam en noem het de Lafaard in ons
Anders dan de Held of de Kampioen heeft de Lafaard niets om trots op te zijn.

In de loop van ons leven komt er regelmatig een draak op ons pad. Keer op keer komen we voor de keuze te staan. 
Wint de draak kunnen we het niet navertellen en houdt dit verhaal op. Maar blijkt de Held, de Kampioen of de Lafaard in ons wél effectief, dan krijgt die de overhand en gaat ons karakter en onze persoonlijkheid vormen.

De Held en de Kampioen in ons kweken ons zelfvertrouwen. We durven draken onder ogen te zien want de Held verslaat ze wel, en de Kampioen ontspringt ze wel.

De Lafaard daarentegen leert ons risico's te mijden. Veiligheid, zekerheid, daar zoekt hij naar.
Maar alles in het het leven kent risico's. Dus onderdrukt de Lafaard onze levenslust


De Lafaard in ons maakt ons depressief. Depressie is de kracht die de broedse kip op het nest houdt en het konijntje in zijn holletje. Het is dan de gemoedstoestand die komt met de keuze schuilen. Depressie is dan dus een keuze
Grotendeels onderbewust gemaakt in ons reptielenbrein maar toch. Een keuze die we in ons zelf maken. 

Dat is de harde boodschap. Het góede nieuws is dat we dus een keuze hébben.

19 maart 2017

Mijn politieke programma op 1 A4-tje

  1. Om te beginnen zetten we de term 'overheid' om in 'dienstbaarheid'. Dienstbaarheid voor het algemeen belang. De Nederlandse overheid wordt in het vervolg de Nederlandse Dienstbaarheid genoemd. En de titel 'minister' wordt 'dienaar', de oorspronkelijke betekenis van het woord.
  2. De Nederlandse Dienstbaarheid dient het algemeen belang. Voor haar is verbieden verboden, tenzij het niet anders kan. Net zo met 'ge-bieden'.
  3. Bemoeizucht is de bron van alle ellende. Geen mens kan superieur zijn boven een ander.
  4. Belasting volgt de behoefte van het algemeen belang. Niet andersom. Niet meer. Niet minder.
  5. Het algemeen belang is niet gediend met perverse prikkels, machtsconcentratie, tweedeling (wij-zij-denken), bemoeizucht en uitwassen van welk verschijnsel dan ook.
  6. 'Zakkenvullen' door volksvertegenwoordigers is een uitwas.
    Het volk moet evenredig vertegenwoordigd worden. Voor elk wetsvoorstel worden door loting 150 Nederlanders opgeroepen om hun oordeel te geven. Opstellers van wetsvoorstellen worden dus gedwongen tot klare taal.
  7. Het paradijs ligt onder handbereik. Maar planeet en volk moeten voorbereid worden op de grote omslagen - milieuverandering, duurzaamheid, robotisering - die gaan komen.
  8. De Nederlandse Dienstbaarheid ziet er op toe dat ieder kind gelijke kansen krijgt.
  9. Vernieuwing, onderzoek, onderwijs en kennisverspreiding zijn algemene belangen van de hoogste orde. De Nederlandse Dienstbaarheid stelt daar alle noodzakelijke middelen voor beschikbaar, maar beperkt zich in de uitvoering en regelgeving tot kwaliteitsborging.
  10. Alle Nederlanders worden geacht zich, zo gauw zij daar rijp voor zijn, beschikbaar te stellen om hun kennis, ervaring en vaardigheden aan volgende generaties door te geven.
  11. Hard werk en ondernemerschap moet beloond worden maar kapitaalaccumulatie is zo'n uitwas. Daarom moet het erfrecht beperkt worden. Kinderen en andere erfgenamen van succesvolle individuen moeten zich zelf bewijzen, net als ieder ander.
  12. Economische waardecreatie (dus ook door bv robots) mag worden herverdeeld in geval van uitwas van ongelijkheid.
    De Nederlandse Dienstbaarheid biedt daarom voor iedereen een bestaansgarantie. Zowel als voorziening van voeding, kleding, huisvesting en zorg, als in inkomen (ook bekend als basisinkomen).
  13. Geld moet een ondubbelzinnige waardestandaard zijn die niemand kan manipuleren want dat is op één of andere manier diefstal. De Nederlandse Dienstbaarheid moet daarom streven naar 1 wereldstandaard voor geld. De euro is een eerste opstapje. Blockchaintechnologie biedt er een goede belofte voor.
  14. Wie en wat kwetsbaar is moet beschermd worden. Cultuuruitingen ('tradities') die zich zelfstandig niet kunnen handhaven zijn niet van algemeen belang.
  15. Ook naar buiten toe is het algemeen belang niet gediend door tweedeling. De Nederlandse Dienstbaarheid moet er naar streven op te gaan in 1 wereldgemeenschap, zonder nationaliteiten en grenzen en vlaggen en legers. Europa is een eerste stapje.
  16. Wraak is geen recht. Straf mag dus geen wraak zijn, hooguit een correctiemiddel. Strafrecht wordt vervangen door Noors model.
  17. Terrorisme is bangmakerij. Terrorismebestrijding ook. Negeren of bespotten is beter als weerwoord.
  18. Wie zich laat beschermen wordt vroeg of laat onderworpen door zijn beschermer. Een breed gedragen volksleger en volkspolitie zijn dus in het algemeen belang.
  19. Veiligheid moet worden geborgd met een politie en leger die 'de oorlog kunnen winnen'. Anders niet; geen toys voor de boys dus.
  20. Godsdienst is een mening en vrijheid van godsdienst kan dus in de grondwet onder vrijheid van meningsuiting geschaard worden.

11 maart 2017

zo zou het zo maar kunnen zijn

https://www.facebook.com/notes/greald-henstra/multiversa/10207454972633604

Het stond nu ook in de krant. Het universum is een simulatie. Fysici vonden al een tijdje geleden dat de hoeveelheid informatie ín een zwart gat evenredig is met de oppervlakte van zijn event-horizon. En waarin verschilt het universum van een zwart gat? UIt beide kun je niet ontsnappen.

Je zou het universum dan kunnen vergelijken met een boek: een in zichzelf gesloten eenheid, waar het hele verhaal al in staat.
Alleen om dat verhaal te weten te komen moeten we het lezen: letter voor letter, woord voor woord, pagina voor pagina. Daarvoor hebben we iets nodig dat we tijd noemen - de tijd-dimensie.

Als we ons universum zo vergelijken met een boek - wel één waarin alle echt gebeurde en nog te gebeuren verhalen staan - kun je een multiversum vergelijken met een bibliotheek. Een verzameling boeken met alle mogelijke verhalen. En alle onmogelijke verhalen. Een verzameling boeken zelfs met alle mogelijke lettercombinaties. In alle mogelijke lengtes.

Het kortste verhaal is het verhaal van nul letters. Een leeg boek. Maar wel één van alle mogelijke boeken.
Het is het eerste interessante boek want er staat het verhaal in dat er niets is. Het enig mogelijke verhaal dat er niets is. Ook het enige in de hele bibliotheek als er van elk verhaal één exemplaar is.
Het geeft de sleutel van het antwoord op de vraag waarom er überhaupt iets is: het universum waar niets is is er óók, maar dat is maar één verhaal in de bibliotheek. En ... het gaat niet over ons.

In al die boeken staan willekeurige tekenreeksen. Verreweg de meeste van die tekenreeksen leveren alleen maar ruis. Een piepklein deel ervan beschrijven de voorwaarden waaronder een consistent universum kan bestaan. En een minuscuul deel daar weer van gaan over de universa waar wij in kunnen bestaan.

In de kast met boeken van, bijvoorbeeld, ~onze~ universa staan de boeken die er één letter van verschillen. In de kast daarnaast de boeken die er twee letters van verschillen. Enzovoort.

Het verhaal van onze ~zielen~ staat in het boek van ons universum. Iedereen kan zijn eigen rode draadje door dat boek trekken. Maar het staat ook in een heleboel andere boeken in dezelfde kast. En in een heleboel boeken in de kast daarnaast. Enzovoort.
Met onze rode draadjes kunnen onze zielen een heleboel boeken aan elkaar rijgen.

In de meeste boeken neemt het verhaal een wending waardoor de ziel van één van ons niet meer kan bestaan. Diens draadje verlaat het boek. Maar haakt aan aan de boeken in de kast waar die wending niet plaatsvindt. De achterblijvers moeten afscheid nemen. Althans in dat ene verhaal. In andere verhalen kunnen zij nog even samen blijven.

Voor de ziel is er in de oneindigheid van verhalen altijd wel een aantal te vinden waar die kan blijven bestaan. Er zijn er echter maar weinig waarin twee zielen samen kunnen blijven optrekken. En naarmate de verhalen langer worden steeds minder. Omdat de ziel maar in één verhaal tegelijk kan zijn komt het op ons over dat we steeds meer mensen om ons heen verliezen.

Maar de ziel gaat nooit verloren. En komt in een heleboel verhalen ook weer andere zielen tegen.